Na het korte verblijf in Brazilie reizen we verder door Argentinie. Argentinie voldoet precies aan de verwachtingen, grote stukken vlees. Een lapje vlees van 100 gram en kleine verpakkingen kun je hier niet kopen. Als je in de supermarkt een verpakking met minder dan een halve kilo vlees zoekt ben je waarschijnlijk aan het verkeerde adres. Sterker nog koop eerst je vlees en daarna de borden zodat je zeker weet dat het op je bord past. Wat echt anders is dan wij gewend zijn, is dat er bij de slagers grote hompen vlees liggen waar ze jouw lapje vlees vanaf snijden. We genieten in Argentinie van een te groot stukje vlees en een lekker wijntje nu het kan. Naast vlees, is Argentinie een land dat heerlijke wijntjes heeft. In Mendoza springen we op de fiets om diverse wijnboeren af te gaan en natuurlijk overal een of meerder kleine glaasjes van dit druivensap te proeven. Het proeven is een serieuze bezigheid waar je niet te licht over moet denken. Het is geen manier om zo snel mogelijk en zoveel mogelijk wijn naar binnen te werken. Nee het proeven is een proces. De eerste stap in dit proces is de wijn eens goed bekijken door het glas te laten rollen zodat de kleur en de wijze van rijping beoordeelt kan worden. De tweede stap is eens goed aan de wijn te ruiken en de verschillende aroma’s in de wijn op te snuiven. De derde stap de mooiste en tevens de laatste is de wijn in de mond te nemen en te proeven. Wat je daarna met de wijn doet kun je zelf beoordelen maar ik zou suggeren, doorslikken. We bezoeken de middag een aantal wijnbedrijven en proeven lekkere en ook minder lekkere wijnen. Met deze proeverij komt een eind aan de korte reis door Argentinie en we vervolgen de reis in buurland Chili.

Voordat ik verder schrijf over Chili moet ik nog wat recht zetten. In het stukje over Peru heb ik jullie en mijzelf wijs gemaakt dat Pisco de nationale drank van Peru is. Dit is waar maar er moet zeker bij vermeld worden dat dit ook voor Chili geldt. Kortom in Chili kunnen we weer genieten van de Pisco Sour wat, ook hier, de nationale drank is. Om in Chili eens goed kennis te maken met de keuken hebben we een Cooking class geregeld. We worden een dag bijgespijkerd over en in de Chileense keuken.

Onze kok, Boris, neemt ons eerst mee langs de diverse markten om groente, vlees en vis te kopen. We maken de dag een aantal verschillende gerechten. Omdat gezelligheid in Chili ook geen tijd kent leren we die dag nog een paar verschillende Pisco Sours maken en drinken. Dit pas na het snijwerk uit veiligheids overwegingen.

Als eerste gerecht maken we gegratineerde schelpdieren (soort scheermessen) deze worden ondergedompeld in een Chileense wijn bestrooid in met Parmesaanse kaas in de oven gegratineerd. Deze lekkernij wordt gevolgd door empanades. Voor ons zijn empanades het boegbeeld van de Zuid Amerikaanse keuken. In welk land waar we ook geweest zijn, vindt je ze. Wil jij thuis ook eens genieten van empanades dan hier het recept. Je kunt ook wachten tot we weer terug zijn en eens bij ons langs komen. Het hoofdgerecht bestaat uit een heerlijk ovenschotel van vers krabvlees. Als dessert genieten we nog van dronken peren. De dag is voorbij gevlogen en wij hebben genoten van deze korte kennismaking met de Chileese keuken. We kunnen niet wachten de gerechten zelf te gaan maken. Met deze verwennerij in Chili eindigd onze culinaire reis door Zuid Amerika. We hebben van het eten genoten zowel het eten in kleine restaurantjes in Peru, het eten op straat in Bolivia of het zelf koken in Argentinie en Chili. Het eten in Chili en Argentinie stond vaak in het teken van rood vlees en rode wijn, wat ons prima smaakte. Een maandje als vegetarier door het leven gaan zou niet eens erg zijn nu.

]]> /2012/10/18/rood/feed/ 9 /2012/09/04/iguazu-falls/ /2012/09/04/iguazu-falls/#comments Tue, 04 Sep 2012 01:33:21 +0000 /?p=569 Nadat we Paraguay hebben verlaten, lopen we over een brug door niemandsland om aan de andere kant bij de Brazilaanse douane aan te komen. Weer wat papierwerk, slechts een klein biefje deze keer en we kunnen Brazilie binnen. We nemen de bus naar de terminal en vanaf daar lopen we naar het centrum van Foz do Iguacu. De afstand blijkt toch wat meer dan gedacht en de hostels zijn ook niet zo makkelijk te vinden. Wat direct opvalt is dat hier op de zondag echt niets te doen is. Het plaatje, wat niet klein te noemen is, lijkt redelijk uitgestorven. Na wat zoeken vinden we een prima hostel voor een nacht.Een groot verschil met de vorige landen is dat de hostels hier weer keukens hebben. Dit is niet gek als je het prijs verschil tussen uit eten en zelf eten maken ziet. Het voelt een beetje aan als terugkomen in de westerse wereld. Niet ver van ons hostel zit een prima supermarkt en we besluiten dan ook die middag niets meer te doen, lekker eten te maken en een glas witte wijn te drinken. De eerste witte wijn sinds ons vertrek uit Nederland. We maken die avond een heerlijk ceviche.

De reden dat we Brazilie aandoen is vanwege de beroemde watervallen. Dit is dus ook precies wat de we die maandag doen. We zorgen ervoor dat we vroeg in het park zijn, net als het open gaat om de drukte een beetje voor te zien. De ingang van het prak bij de watervallen doet niets onder voor een ingang van een willekeurig pretpark. In het park worden we met een bus naar de watervallen gebracht vanaf waar we een kilometer of drie langs de watervallen kunnen lopen.

De Iguazu watervallen hebben een Brazilaanse en een Argetijnse kant. De Braziliaanse kant staat vooral bekend om het prachtige overzicht. Aan de Argentijnse kant loop je meer langs en over de watervallen, meer close-up. Het pad langs de watervallen geeft inderdaad prachtige vergezichten en we merken dat goed is we op tijd zijn, want het wordt snel veel drukker en een plaatje schieten zonder mensen wordt steeds lastiger.

Na een paar kilometer, vooral panorama’s van de watervallen gezien te hebben, komen we bij de grootste uit. Deze waterval is een 2 kilometer breed en strekt zich in een bocht, van de Braziliaanse- naar de Argetijnse kant en er komt 1,3 miljoen liter water per seconde naar beneden. Via een brug kun je voor je gevoel dicht langs deze gigantische waterval lopen. Droog blijf je hier niet maar, het zonnetje schijnt af en toe en het is ruim 25 graden, dus dat maakt niet uit. Vele foto’s later verlaten we de watervallen. De Braziliaanse kant was geweldig en we zijn erg benieuwd naar de Argentijnse kant, maar die bewaren we voor de volgende dag.

Dezelfde middag pakken we de tassen weer en verlaten we Brazilie om aan de Argentijnse kant een slaapplaats te zoeken. We vinden een hostel, niet ver van de busterminal in Puerto Iguazu, het plaatjes aan de Argentijnse kant bij de watervallen. De middag kopen we alvast buskaartjes naar Buenos Aires en doen we de was.

Dinsdag hebben we de hele dag uitgetrokken om de Argentijnse kant van de watervallen te bezoeken. Het zijn 275 individuele watervallen, dus hier hebben we wat meer tijd voor nodig. We zorgen wederom dat we als een van de eerste bij het park zijn, hopenlijk zijn we de drukte dan een beetje voor. Met een treintje gaan we naar de andere kant van het park, om bij dezelfde water te beginnen als waar we in Brazilie geeindigd zijn. In Brazilie bekijk je deze waterval vooral vanaf beneden en wordt je wat nat. Aan de Argentijnse kant loop je over een brug langs de bovenkant. Wat wederom een spectaculair zicht op de waterval geeft.

Met het treintje worden weer weer terug gebracht naar middelste deel van het park. Wanneer we hier uit de trein stappen, zien we direct dat vroeg op staan een goede keuze was. Er staat nu een rij voor de trein alsof het een achtbaan is. In dit deel van het park heb je kilometers wandelpaden die langs de watervallen lopen. Zowel aan de onderkant als de bovenkant en telkens kom je heel dicht bij de waterval. Met een bootje varen we naar een eilandje midden in de rivier Iguazu. Je komt aan op een soort strandje. We beklimmen vervolgens een kleine berg, eenmaal boven wordt je verast met een prachtig panorama uitzicht op een aantal gigantische watervallen. Ondanks dat de afstand redelijk lijkt wordt je toch nat. Het laatste deel van de middag bewandelen we een pad wat meer door het bos met wilde dieren loopt. We komen gelukkig geen gevaarlijke dieren tegen. Dit pad komt uit bij een waterval die verborgen in het bos ligt en waar je kan zwemmen. Wanneer we aankomen bij de waterval blijkt het pad naar beneden gesloten te zijn. Waarom is niet duidelijk maar dit betekent dat we de verfrissende duik kunnen vergeten, want aan de bovenkant van de waterval valt weinig te zwemmen. Moe maar voldaan verlaten we tegen de avond het park.

]]> /2012/09/04/iguazu-falls/feed/ 4