Na ons eerst ontbijtje in Siem Reap hebben we al snel door dat het in Cambodja erg makkelijk is om erg lekker te eten. Zowel langs de straat bij de eetkraampjes, als in een restaurant. De keuken bevalt zo goed dat wel zelfs al op dag twee een cooking class boeken. De cooking class is inmiddels al de derde kookles na Chili en Indonesie. De workshop, die gegeven wordt in een restaurant, begin aan het einde van de ochtend met een bezoekje aan de mark. Er hoeft niets meer gekocht te worden, want dit doe je ‘s ochtends heel vroeg wanneer alles vers is. We krijgen een korte rondleiding over de markt en we krijgen te zien welke kruiden, groentes, vlees en vis van de markt komen. Dat de belangrijkste handel op de markt al gedaan is, is wel duidelijk. Sommige verkopers liggen tussen het groente en fruit te slapen. 

Deze workshop is geen prive klas zoals de vorige. De groep bestaat uit zeven mensen. Leuk is wel dat iedereen deze keer zelf een voor- en hoofdgerecht mag uitkiezen. Je kiest en maakt je eigen maaltijd. Ik kies voor een garnalen salade en een amok met vis, krab en garnalen. Susan kies voor een bananenbloem salade en kip baby paksoi. Zoals altijd moet er eerst gesneden worden. Deze keer wel heel veel. We snijden veel bekende groentes als sjallotjes, tomaten, knoflook, paksoi, bosui en wortel. De enige ingredienten die minder bekend zijn, zijn bananaflower en lemongrass. Veel gerechten blijken groten deels dezelfde basis van kruiden te hebben. Dit maakt het makkelijk om veel verschillende gerechten snel op tafel te toveren. Na het snijden worden we een voor een de keuken in geroepen om ons gerecht te bereiden. Na drie uur kokkerellen is alles klaar. Wat echt opvalt in Cambodja is dat de opmaak van de borden aandacht heeft. Dit hebben we niet eerder gezien in Azie. Ook in de eenvoudige resaurants zijn de maaltijden vaak (niet altijd) leuk aangekleedt. Naast het koken is het dus ook een klasje origamie met bananenblad. Om versiering te maken of een bakje voor de amok.

Amok is het lokale gerecht van Cambodja. Het heeft wat weg van Indiase curry, maar dan minder pittig. De amoks kunnen diverse vullingen hebben, maar de basis is altijd groente met een romige smaakvolle saus op basis van kokosmelk. Naar keuze zit er ook nog vlees of vis in. Amok wordt vaak gerserveerd in een grote soepkom, soms in een kokosnoot en tijdens de cookingclass in een bakje gemaakt van bananenblad. Als bijgerecht eet je rijst bij je amok, maar waar eet je dat nou niet bij.

Reizend door Cambodja eten we weer op veel verschillende plaatsen. We eten aan de straat lekkere pannenkoeken, die meer aan crepes doen denken, maar dan knapperig. Wanneer we meer in het zuiden komen zie je veel kraampjes met pistoletjes. Deze worden dik belegt met veel groenten, pittige kruiden, vlees en chili. Dit mini stokbroodje smaakt verrassend goed. Wel lekker om weer eens echt brood te eten. In Phnom Pehn eten we vooral in lokale restaurantjes. Vaak zitten er een hele rits langs elkaar die nagenoeg hetzelfde op de kaart hebben staan. Kiezen op gevoel, waar het goed oogt en waar het druk is. De meeste van deze restaurantjes hebben de gril, een houtskool barbecue buiten staan. Zo krijg je snel een indruk wat voor lekkers je kunt krijgen.

We eten bijna alle dagen in Phnom Penh in hetzelfde straatje want op de kaart staat zoveel lekkers. We eten lekkere en meer bekende gerechten. Zoals kleine rondachtige schelpen (die ze hier mossels noemen) met een heerlijk frisse kruidige tomatensaus. Gegrilde inktvis, die in zijn geheel geserveerd wordt. Het hele beestje wat in deze landen vaak betekent dat je de ingewanden zelf mag verwijderen. De inktvis smaakt echt fantastisch en het is een van de betere die we op hebben.

Het gegrilde eten bevalt goed dat we ook kiezen voor een familie gegrilde kikker. Anders dan je meestal ziet krijg je niet de kikkerbilletjes op je bord, maar de hele kikker. Snel wordt het duidelijk waarom normaal de kikkerbil op de kaart staat. Aan dit stukje kikker zit verreweg het meeste vlees. We kiezen ook nog om een quintet kwartels op te peuzelen. Ook deze mini kip smaakt prima maar bevat wel wat weinig vlees.

Wanneer we verder naar het zuiden komen eten nog meer heerlijke vis en schaaldieren. Op het strand van Sihanoukville genieten we bij de zonsondergang van een bordje gegratineerde schelpen en een gegrilde vis. In Kep, een klein kust plaatsje in het zuiden van Cambodja dat bekend staat om de krab, genieten we natuurlijk van wat krabbetjs. Het water moet nu ieder lezer toch wel in de mond lopen. Maar ik kan jullie troosten. We hebben niet alleen maar van dit uitzonderlijk lekkere eten gegeten. Regelmatig hebben we een bordje fried noodles of fried rice genuttigd. Maar ook deze waren van uitzonderlijke kwaliteit. Erg leker, smaakvol en vaak met heel veel groente.

Naast erg lekker eten is Cambodja ook een prima land om een lekker drankje te vinden. De iced coffee is verreweg het populairste drankje. Deze koude koffie kun je met zoete melk of zwart drinken. Zwart wordt deze koude koffie altijd van een flinke hoeveelheid suiker voorzien. Ze denken echt dat je het zwarte goud niet zonder de suiker kan drinken. Of je de koffie nu met melk, suiker of toch zonder suiker drinkt, hij smaakt bijna overal erg goed. Heerlijk sterk, aromatisch en smaakvol. Naast koffie kun je in dit land prima en fruitsapje, cocktail of een biertje drinken.

Niet alleen het land Cambodja was een grote verrasing voor ons maar, ook de Khmer cuisine. Wellicht dat deze combinatie Cambodia een onvergetelijk land maakt!

Na deze dagen van zon, zee en strand, wordt het tijd om verder tereizen. We gaan naar Kampot, een klein plaatsje in het zuiden van Cambodja, tamelijk dicht bij de grens met Vietnam. Er gaan geen gewone bussen naar Kampot, alleen minibussen. Deze kunnen comfortabeler zijn dan de grote bussen, maar hier staan ze er bekend om dat ze oncomfortabel en overvol zijn. We zien wel. Het is maar een kort ritje van twee uur, dus dat komt wel goed.

Half acht de volgende ochtend worden we opgehaald door het minibusje. Met ons erbij zijn er vier plaatsen over, dat valt dus mee. Als er niemand meer bij komt hebben we allemaal plek zat. Die vlieger gaat alleen niet op. Even later komen er drie personen en bagage bij. De achterbank, die tot op heden als bagagerek gebruikt is, is nu ook nodig voor de benodigde zitplaatsen. De bagage wordt vakkundig tegen de achterbank geknoopt zodat ook onze tassen mee kunnen, de achterklep kan alleen niet meer dicht. Nu is dat niet zo gek hier. Je ziet heel wat afgeladen minibusjes rijden waarvan de deuren lang niet meer dicht kunnen. We gaan opweg. Na ruim een kwartier gereden te hebben stoppen we bij een hotel. De laatste pasagier wordt opgepikt. De bus zit nu echt helemaal vol. Een paar minuten later worden twee meisjes in de bus nogal zenuwachtig. Een van hen blijkt haar paspoort te zijn vergeten, deze ligt nog in de kluis van het hotel. We zijn nog vlak bij Sihanoukville, maar ondanks haar wanhopige smeekbeden, peinst de chauffeur er niet over om terug te rijden naar haar hotel. Hij belt wat heen en weer en uiteindelijk wordt er afgesproken dat haar paspoort met de volgende bus meekomt naar Kampot. Hoe het verder is afgelopen weten we niet, in Kampot zijn onze wegen gescheiden en zijn wij opzoek gegaan naar een slaapplek.

Kampot is een klein stadje aan een grote rivier, met enkele historische gebouwen. Midden in het stadje ligt een grote rotonde met een groot beeld van een Durian erop. Ze zijn hier wel heel erg trots op deze stinkvrucht, die hij zelfs een standbeeld heeft gekregen. We besluiten niet in het stadje te blijven, maar de rivieroever op te zoeken. Hier zitten diverse guesthouses, dus een slaappaats vinden zou wel moeten lukken. We vinden een plekje, letterlijk, aan het water. Bij Bodhi Guesthouse vinden we een kamer die op een vlonder in het water ligt. Behalve dat de kamer drijft ontbreekt er ook nog een muurgedeelte. Je kunt rechtstreeks vanuit je bed in het water duiken. Dat is ook precies wat we gaan doen.

We schieten nog wat shots voor het filmpje voor Sarah en de rest van de middag brengen we al zwemmend in de rivier en al luierend in ons hutje aan het water door. Een ander voordeel van een ontbrekende muur is dat je een fris briesje door je kamer hebt, een airco of fan is niet nodig. Helaas waait het ‘s nachts behoorlijk hard, we waaien bijna ons bed uit.

Het was heel leuk zo’n open kamer, maar we besluiten om de volgende dag toch maar een hutje met vier muren op te zoeken. Bij de buren is nog een hutje beschikbaar voor de komende nacht. Ook vandaag wordt het een dagje zwemmen, luieren en peddelen op een peddelbord. Die nacht regent het de hele nacht heel hard. We zijn nu toch wel blij dat we in een dicht hutje slapen in plaats van het open hutje van de afgelopen nacht.

Helaas zorgt de regen er wel voor dat de laatste dag aan het water een bewolkte dag wordt. Mooi moment om Kampot zelf eens te gaan bekijken. We regelen een tuk-tuk en gaan naar de andere kant van de rivier. Regelen een buskaartje naar Kep voor de volgende dag en ondergaan een stevige massage, uitgevoerd door twee zeer slechtziende jongens. In Cambodia heb je veel ‘Seeing by hands’ massage salons. Hier werken blinden en slechtzienden, die anders veroordeeld zijn om te bedelen voor een beetje inkomen. Een massage voor het goede doel dus. Na de massage gaan we terug naar de relaxe kant van de rivier, vanmiddag gaan we met een prive bootje de rivier op om het lokale vissersleven en de mangrove te verkennen.

Het leven aan de rivier is goed bevallen, we zouden er geen probleem van maken om hier nog langer te te moeten blijven maar we besluiten verder te gaan naar Kep. Een klein dorpje wat bekend staat om zijn krabmarkt, peperplantages en het national park. Het busritje naar Kep duurt nog geen uur, kippe-eindje dus. Al snel vinden we een leuke bungalow voor komende nacht en hebben heel de middag om de omgeving te gaan verkennen.

We maken een wandeling in het National park. Het eerste uur lopen we over een makkelijk begaanbaar pad wat meer vals plat omhoog gaat, dan dat we echt moeten klimmen. Na een tijdje besluit Niek dat om een klein zijpad te nemen die meer door het bos loopt. Al snel verandert het pad in smal paadje wat steeds steiler wordt, de heuvel op. Op verschillende punten hangen touwen langs de rotsen om de wandelaars een handje te helpen bij het klauteren. Ze hangen er niet voor niks, we maken er dankbaar gebruik van. Na een uur flink klauteren met handen en voeten en andere hulpmiddelen als touw en bomen, zijn we eindelijk boven op de heuvel. We vervolgen het pad en na een dik half uur komen we via de andere kant van het park weer bij de ingang uit. Nog een kort wandelingetje terug naar ons hotel/hutje en we kunnen genieten van een heerlijk verfrissende koude douche. Warm water is zeldzaam in het zuiden van Cambodia, maar met deze tropische temperaturen is een koude douche zeer welkom. Aan het einde van de middag brengen we een bezoekje aan de krabmarkt en kijken de zonsondergang in een restaurantje aan het water, onder het genot van een bordje verse krab.

De laatste dagen van onze reis door Cambodia zijn aangebroken. We reizen door naar onze laatste stop, Phnom Penh, de hoofdstad van Cambodia. Twee weken geleden zijn we hier al een nacht geweest omdat we op doorreis waren naar de kust. Hierdoor kennen we het gebied rond het busstation al en dat scheelt een hoop gezoek en zijn de tuk-tuk en moto-mannetjes gemakkelijker van ons af te slaan. We gaan op zoek naar een hotel voor de komende nacht en mogelijk voor de resterende dagen hier in Phnom Penh. Na een paar kamers gezien te hebben vinden we een schone, betaalbare kamer vlak bij de Central Market en de rivier, ideale plek dus. De Central Market is een grote overdekte markt met zeer veel stalletjes op elkaar gepropt waar ze allemaal dezelfde touristen zooi en goedkope kleding verkopen. Mooi om de laatste uurtjes van de eerste dag in Phnom Penh door te brengen.

Phnom Penh (Cambodia) staat bekend om de bloedige geschiedenis ten tijde van het Pol Pot regime, maar vandaag de dag gelukkig om meer vrolijkere zaken. Lekker eten! Overdag vindt je zowat op iedere straathoek een streetkitchen, meestel een restaurant die de keuken tijdens openingstijden naar buiten verplaatst en daar de vaak simpele maaltijden bereidt. ‘s Avonds veranderen de straten in grote openbare restaurants. Overal staan kleine stalletjes waar je een gerecht kunt kopen. Heb je geen zin in kip, dan ga je naar de buren voor varken en zo verder. Er is een straat waar veel lokale restaurants zitten die uitsluitend lokale gerechten serveren. Het is erg populair onder de touristen, maar zeker ook onder de lokals. Wij hebben hier ons plekje gevonden om het Cambodiaanse eten uit te proberen. De eerste avond gaan we aan de kikker en kwartel. Niet alleen de billetjes en de filetjes, nee het hele beestje ligt op ons bord, zowel van de kikker, met kop en lijf, als van de kwartel. Wel in stukjes, maar met kop, snavel en pootjes.

De eerste hele dag in de stad besteden we aan shoppen. Niek zijn spijkerbroek is een gatenkaas geworden, dus het wordt tijd voor een nieuwe. We gaan hiervoor naar de Russian Market. Deze overdekte markt heeft nog meer op elkaar gepakte stalletjes. Hier kun je vooral kleding kopen en minder souveniers. Cambodia is een van de landen waar de westerse kleding geproduceerd wordt. Merken als Hennes en Maurits, Esprit, Levis, Polo en Wrangler hebben hier oa. hun fabrieken staan. Het gebeurd wel eens dat er een partij kleding, om welke reden dan ook, afgekeurd wordt voor de Europese of Amerikaanse markt. Deze kleding is hier op de Russian market te vinden. Merkkleding, niks mee aan de hand en spotgoedkoop. Voor zo’n tien euro kun je een spijkerbroek hebben van een willekeurig merk. Die lage prijzen komen ook omdat Cambodia belastingvrij is.

Het is wel goed zoeken tussen de stapels broeken naar de juiste maat en heb je een passende broek gevonden, dan is het hopen dat hij ook nog een beetje goed staat. Er ligt heel veel, maar een bepaalde broek in een andere maat levert meestal een hoop gezoek op door het verkopende vrouwtje in de stapels broeken die nog niet uit het folie zijn gehaald. Het resultaat is keer op keer een grote stapel broeken in de mogelijk juiste maat, maar niet de broek die je voor ogen had of andersom. Heel veel broeken die lijken op de broek die je zelf al gevonden had, maar niet in de juiste maat. Onmogelijke klus dus. Buiten de markt zijn wat echte winkeltjes, maar hier gaat het er niet anders aan toe. Zonder spijkerbroek, maar met bikini voor Susan (wel een passend setje gevonden in de inmens grote berg met bikinitopjes en broekjes) keren we terug naar de Central market om hier nog een poging te wagen. Maar helaas. We geven het op en gaan weer naar onze, nu al favouriete, straat om een hapje te eten. Want van een dagje shoppen krijg je trek. Vanavond gaan we voor de schelpen, hier mosselen genoemd.

We zijn in Phnom Penh en willen ook wat meer weten van de heftige geschiedenis van Cambodia. Vlak bij de stad liggen de zogenaamde Killing Fields waar, nog niet zo lang geleden, vreselijke gruwelmoorden hebben plaatsgevonden. Tegenwoordig is het een belangrijke herdenkplek voor de lokals die meer willen weten over het lot van hun familieleden en natuurlijk de toeristen. Op de terugweg van de Russian market hebben we een tuk-tuk mannetje geregeld die ons de volgende dag langs de belangrijkste plaatsen zal rijden. We beginnen de dag vroeg, om acht uur worden we opgehaald door ons tuk-tuk mannetje om naar het S-21 museum te gaan. Dit is de voormalig gevangenis van de Rode Khmer in het centrum van Phnom Penh.

In deze gevangenis hebben tal van mensen opgesloten gezeten, veelal zonder reden en allen werden gedwongen om een valse verklaring af te leggen over een starfbaar feit wat ze nooit gepleegd hebben. Niemand werd gespaard en zeker niet de hoog opgeleiden, politici en andere mensen met belangrijke functies in de politiek of bedrijfsleven. Pol Pot wilde een nieuwe staat creeren met uitsluitend zuivere mensen, ofwel back to basic met alleen boeren en kon hierbij geen mensen gebruiken met een eigen mening of verstand van zaken van het een en ander. De mensen met een opleiding of politieke achtergrond werden in ruime cellen gevangen gehouden en hadden een ijzeren bed zonder matras of beddengoed om op te slapen. De minder belangrijke mensen hadden kleinere cellen en de minst belangrijke mensen hadden alleen een hokje van een bij twee meter zonder bed of stoel. De gevangenis was een martelplek. Alle gevangenen zijn gemarteld om valse verklaringen af te leggen of omdat ze, volgens de bewakers, willekeurig iets gedaan hadden wat niet mocht. Geluid maken bijvoorbeeld. Vele gevangenen zijn hier overleden door de martelingen en ziekte. Bij het vallen van de Khmer Rouge waren er zeven overlevenden in deze gevangenis. Twee daarvan zijn nu nog dagelijks in de gevangenis te vinden om hun verhaal te doen tegen de toeristen die daar intresse in hebben. Dit is nu hun manier om een beetje geld te verdienen voor de oude dag.

Na deze heftige foto’s en akelige gebouwen gezien te hebben gaan we naar de Killing Fields. De plek waar duizenden de dood hebben gevonden. De plek ligt vijftien kilometer buiten de stad. De weg er naartoe is erg druk met trucks, tuk-tuk’s, motors en wandelaars. Het is een hele tour om bij de Killing Fields te komen. Onze tuk-tuk man is erg voorzichtig, rijdt rustig en brengt ons veilig op de plek van bestemming.

De Killing Fields liggen er tegenwoordig vredig bij. Alle gebouwen die er hebben gestaan zijn verdwenen, gesloopt door de overlevenden die het hout nodig hadden om hun huisjes weer op te bouwen na de van van de Khmer Rouge. Op alle plaatsen waar iets gestaan heeft staat nu een informatie bordje en met de audiotour krijg je het hele verhaal van de geschiedenis van de Fields en de Khmer Rouge te horen. Het heeft wat weg van de concentratiekampen van nazi Duitsland. Alleen was dit geen werkkamp, maar werden de gevangenen direct bij aankomst vermoord. De gevangenen kwamen met trucks aan bij de poort, werden uitgeladen, mannen en vrouwen van elkaar gescheiden en vermoord. Toen de trucks in de laatste jaren van het regime dagelijks kwamen, was er niet genoeg mankracht om de moorden uit te voeren. Het kwam nu voor dat de gevangenen een dag moesten wachten op hun doodvonnis. Er werd muziek gedraait om de gevangenen rustig te houden en om het gegil en geschreeuw van de gevangenen te onderdrukken. Geweren hadden de soldaten niet, kogels waren te duur. Alles wat ook maar hard en scherp was werd gebruikt om te moorden. Bijlen, scheppen, suikerpalmtakken, deze zijn keihard en hebben scherpe kartels. Bij zo goed als alle gevangenen is de schedel ingeslagen. Baby’s werden aan de beentjes vastgepakt en met het hoofd tegen een boom geslagen onder de ogen van de moeders die even later ook vermoord werden.

In de begin jaren werd ook de kleding netjes verzameld, maar in de laaste jaren niet meer. Velen zijn met kleding in het massagraf terecht gekomen. Op diverse plaatsen zie je flarden kleding en restanten van beenderen aan het oppervlak verschijnen. Veel massagraven zijn geruimd en de schedels, grote beenderen, tanden en kleding is verzameld, schoongemaakt en ligt nu in een grote herdenkings stupa tentoongesteld. Wat opvalt is dat alle schedels verminkt zijn door de slag die toegedient is door de soldaten. Om de omvang van deze genocide voor te stellen moet je je maar eens voorstellen dat in vier jaar tijd, een vierde van de bevolking vermoord is, of omgekomen door inmens zware arbeid.

Na deze heftige ochtend nemen we even de tijd om bij te komen van alle indrukken. Deze enorme zwarte bladzijde in de geschiedenis van Cambodja is wereldgeschiedenis en heeft diepe indruk op ons gemaakt. Vandaag de dag is er gelukkig nog maar weinig te merken van deze gruwelijke genocide. De mensen zijn erg vriendelijk en hebben altijd een glimlach op hun gezicht. Wat wel opvalt is dat er maar weinig mannen en vrouwen in de leeftijd veertig tot zestig te zien zijn. We illustreren het Khmer Rouge deel niet met foto’s. Het verhaal is al afschuwwekkend genoeg vinden wij.

Die middag doen we niet veel meer. We slagen er als nog in een broek voor Niek te vinden, die ook nog even keurig op maat gemaakt wordt. De laatste dag in Phnom Penh regelen we ons vervoer naar Vietnam voor de volgende dag. Phnom Penh ligt aan de Mekong rivier die via Thailand, Laos, Cambodja naar Vietnam stroomt. In Vietnam komt deze rivier, via een grote delta in zee uit. Het lijkt ons leuk om vanaf nu een deel van de Mekong te volgen. We kunnen vanaf hier met speedboat of met de slowboat en minibus verder. Wij hebben geen haast en willen wat zien van het land en kiezen voor de slowboat en minibus combo. De volgende dag worden we vroeg opgehaald in ons hotel. Als we goed en wel in de van zitten wordt ons wederom geprobeerd een ticket voor de fastboat te verkopen. We leggen weer uit dat we daar geen interesse in hebben. Dat begrijpen ze niet, het is veel sneller met de fastboat. We vertellen ze dan maar dat we het te duur vinden. Ook dit is onbegrijpelijk. Na een paar keer weigeren wordt ons verteld dat we naar de fastboat gebracht worden en niet exra hoeven te betalen. Kennelijk hebben ze geen zin om alleen voor ons naar de grens te rijden. Met de speedboat worden we in een paar uur naar de grens met Vietnam gevaren.

Met het verlaten van de speedboat eindigd onze korte reis door Cambodja. Een land met grote afwisseling en contrasten. Een land met prachtige natuur, geweldige tempels een afschuwelijke recente geschiedenis maar bovenal een land met vriendelijke mensen die altijd lachen.

[travelmap-map first=113 last=119]

[travelmap-list first=113 last=119]

3 januari 7.30 uur in de ochtend landen we in Siem Reap, Cambodia. Het was een korte vlucht vanaf KL, maar vooral omdat we er weinig van meegekregen hebben. De oogjes waren toch wel zwaar geworden na een dagje bussen en een nachtje wachten tot de vlucht ging. Voor Cambodia heb je een visum nodig, gelukkig kun je die tegenwoordig op het vliegveld kopen. Formuliertje invullen, pasfoto erbij,  betalen en wachten totdat je paspoort alle 15 beambten langs is gegaan. De laatste douane beambte roept je naam om en je hebt je paspoort terug en kunt dertig dagen in Cambodia verblijven. Geen lastige procedure, geen lange wachtrij, binnen een kwartier zijn alle paparassen achter de rug. Op het vliegveld staat onze tuk-tuk klaar die ons naar ons hotel brengt. Wat opvalt is dat de wegen breed en schoon zijn en dat ze rechts rijden, dat is weer even wennen na vier maanden linkshandig verkeer gehad te hebben. Na een klein half uurtje komen we aan bij het hotel. De kamer is nog niet klaar, dan maar eerst ontbijten voordat we het bed in duiken voor nog een paar uurtjes slaap.In de middag worden we wakker en gaan op pad. Siem Reap staat vooral bekend om Angkor Wat, de bekendste hindoeistische, tegenwoordig boedistische, tempels van Zuid Oost Azie. Tal van tours en tuk-tuk mannetjes proberen je dus mee te krijgen naar Angkor Wat. Natuurlijk gaan wij daar ook naartoe en boeken een tuk-tuk voor de volgende dag. Het tempelcomplex is dusdanig groot dat een tuk-tuk, motor of fiets erg aan te raden zijn. Zeker wanneer je maar een dag tempels wilt kijken. De volgende dag om vijf uur worden we opgehaald door ons tuk-tuk-mannetje om nog voor zonsopkomst bij Angkor Wat te zijn. Het is erg druk en het duurt nog best een hele tijd voordat het licht wordt. Helaas is het bewolkt en zien we het alleen licht worden, zonder een mooie gloed van de zon. De rest van de dag zien we heel wat tempels. Angkor Wat, Bayon, Baphuon, Angkor Thom, Ta Keo, Ta Prohm en de Jungle tempel.

Angkor Wat is de grootste en de bekendste. Het gebied kent een rijke geschiedenis die start in het jaar 802 AD. Voor eeuwen is het het de belangrijkste politieke, religieuse en sociale centrum van het Khmer keizerrijk Cambodia geweest. Met Angkor Wat als soort van heilig stadhuis. Heel wat keizers hebben Cambodia geregeerd vanuit Angkor Wat. Tegenwoordig is het tempelcomplex de verblijfplaats van vele monikken die Angkor Wat en Angkor Thom als heilig huis beschouwen. Tegen het einde van onze tempeltour bezoeken we Ta Prohm, hier zijn een aantal scenes opgenomen voor de film The Tomb Raider. We vinden de bekende boom uit de film, wat niet zo moeilijk is. Het is hier nogal druk met toeristen. Deze tempel is misschien wel mooier dan Angkor Wat, tenminste wat de omgeving betreft. Het ligt midden in de jungle en de bomen en boomwortles zijn in de loop van de eeuwen helemaal om de tempel en door de tempel heen gegroeid.

Na heel wat uurtjes tempels hoppen beginnen de beentjes en de oogjes toch wat zwaar te worden. Terug in het hotel gaan we eerst nog even een uurtje slapen, de ontbrekende nacht is nog niet verwerkt, en de rest van de middag brengen we door in Siem Reap. Siem Reap is een stadje wat leeft van het tourisme. Er is zelfd een pubstreet, hier zitten, zoals verwacht alleen maar barren en restaurants. ‘s Avonds wordt deze straat afgezet en omgetoverd tot voetgangersgebied.

We besluiten nog een dag in Siem Reap te blijven. Het is een leuk stadje en er worden cooking classes georganiseerd. Echt iets voor ons. We boeken een Khmer Cookingclass voor de laatste dag in Siem Reap. De cookingclass bestaat uit een bezoek aan de lokale markt en natuurlijk het klaarmaken van je eten. Iedere deelnemer kan zelf bepalen wat je wilt eten. Het is een leuke cookingclass, alleen is er wat weinig tijd voor het eten zelf. Je maakt alles zelf, dus je voor- en hoofdgerecht zijn gelijktijdig klaar. Je hebt dus heel veel eten in een keer, dat is jammer. Al met al hebben we weer een paar leuke recepten erbij en hebben we een leuke middag gehad.

De volgende dag willen we verder gaan naar Battambang, met de boot. Dit schijnt zeer de moeite waard te zijn. Helaas wordt Susan die nacht ziek en gaat de boottocht niet door. We blijven nog een dagje in Siem Reap. Het hotel waar we verblijven is volgeboekt, dus moeten we op zoe naar een nieuwe accomodatie. Niek gaat op pad en vindt een geschikt hotel voor de komende nacht. Susan brengt deze dag door in bed en kijkt een filmpje. Niek gaat ondertussen Siem Reap in en regelt een busticket voor de volgende dag naar Phnom Pehn en geniet van een massage.

Vanuit Siem Reap reizen we door naar Sihanoukville dat in het zuiden van Cambodja ligt. De meest voor de handliggende optie is een nachtbus te nemen naar Sihanoukville. Helaas staan de bussen in Cambodja niet als heel veilig bekend. Vooral met de bussen laat op de dag of de nacht gebeuren veel ongelukken. We kiezen dus de busmaatschappij met zorg uit. Dit gaat deze keer makkelijk door het grote aanbod. Echter direct naar Sihanoukville reizen gaat niet lukken. Ook reizen op de dag lukt niet omdat de ochtend bus al vol is. We nemen de middag bus naar Phnom Pehn en komen hier in het begin van de avond aan. We hebben van te voren al een hotel uitgezocht dus de slaapplaats is al geregeld. Wel een keertje zo makkelijk. De volgende dag reizen we verder naar Sihanoukville wat nog een dikke vier uur met de bus is.

Sihanoukville is een van de weinige echte kustplaatsen in Cambodja. Langs de kust in Sihoukville liggen diverse stranden die verschillen in schoonheid, levendigheid en accomodatie. De eerste nacht slapen we aan Serendipity Beach, de mainbeach. Hier vind je talloze goedkope accomodatie. Simpel maar wat heb je meer nodig dan een bed en een douche. Die middag lopen we langs Orccheateal Beach naar Otres Beach. Het volgende strand dat een paar kilometer verderop ligt. Dit strand lijkt meer op een van die stranden uit de boekjes. Resorts, barretjes, parasollen van riet en ligbedden. Prima plek om een paar dagen te vertoefen lijkt ons. Heel veel slaapplaatsen zijn er niet en het meeste zitten vol. Na even rondvragen vinden we een hutje op het strand wat we voor de volgende dag kunnen reserveren.

Intussen gaat de zon al onder en we wandelen terug naar Occheateal Beach. Onderweg vinden we een leuke plek op het strand waar we een heerlijk stukje vis kunnen eten. We genieten nog heerlijk een paar uren aan zee voordat we onder de wol kruipen. De volgende dag pakken we vroeg onze tas om naar ons paradijslijk hutje op Otres beach te vertrekken. Die middag luieren we lekker op het strand en maken een filmpje voor Roel en Cynthia, die een paar dagen later trouwen.

De eerste dag op de beach is zo goed bevallen dat we er nog een dagje aan plakken. De tweede dag op Otres beach luieren en filmen we lekker verder. Deze keer maken we een filmpje Marieke, Johan en de kinderen.

Na twee dagen al deze luxe aan het strand, gaan we weer terug naar Occheateal Beach. We verlaten ons paradijslijk hutje vroeg omdat we een drukke dag hebben. Voor Vietnam hebben we een visum nodig en dit kan in Sihanoukville eenvoudig geregeld (gekocht) worden. Op de meeste ambassades of consulaten ben je je paspoort twee tot drie dagen kwijt voor de benodigde sticker. Echter hier zou het in tien minuten gefixed moeten zijn, wordt gezegd. We zijn benieuwd. Voor de zekerheid zorgen we ervoor dat we vroeg op het consulaat zijn. En ja hoor, na het formulieren werk is het tien minuten wachten en het visum zit in ons paspoort.

We wandelen terug naar Occheateal Beach en regelen onderweg nog even een buskaartje voor de volgende dag. Na het ontbijt, want dat hadden we nog niet gehad, maken we een wandeling over het strand. Deze keer de andere kant uit naar Sokha Beach. Het is even zoeken naar het juist pad over de heuvel. Aan de andere kant ligt een prachtig leeg en groot strand. Het hele strand blijkt bij een groot resort te horen. Zo eentje uit de folder, waar het, lokale, personeel heel de dag het strand loopt te harken zodat het er mooi bij blijft liggen. Het ziet eruit als een luxe resort, niks voor ons. Geef ons maar de levendigheid van Otres of Occheateal Beach. Op Otres Beach is het dan misschien minder luxe en af en toe wordt krijg je genoeg van de lokals die fruit, visspiesjes, massages, pedicures, en meer proberen te verkopen, maar het is er levendig en dat is wel zo gezellig.