Vandaag is het een mooi moment om te bloggen over het eten in Amerika. Vandaag hebben we namelijk zelf hamburgers gemaakt lekker Amerikaans. Te veel vlees, we hadden wat maten verwisseld. Bij de States denk ik zelf direct aan de fastfood ketens, Mac Donalds, Burger King, Wendy’s, Taco Bells, Pizza Hut en zo kan ik nog wel even door gaan. Op onze korte road trip door Florida blijken deze ketens echt overal te vinden te zijn. Wij hadden natuurlijk de hoop deze zaakjes links te kunnen laten liggen, behalve dan voor een bakje koffie met free wifi. Naast deze overdaad aan fastfood keuze, is de maat ook belangrijk in dit land. Een kleine cola zou in Nederland verkocht worden voor extra grote cola. Om komen van de honger zal je ook niet snel gebeuren. Want een “second round free”, “All you can eat” of een gratis refill zijn meer standaard dan uitzondering. Natuurlijk is fastfood niet het enige eten dat te krijgen is in de States, maar voor de een backpacker, die op zijn budget moet letten, wordt het dan al snel prijzig. Fastfood is gewoon erg goedkoop en niet gek dus dat veel Amerikanen eraan toe geven.

De dagen dat wij bij de parken verbleven aten wij overdag als echte Nederlanders, onze eigen boterhammetjes. Dit scheelt weer heel wat vet en suikers, want veel anders zie je in de parken niet. ‘s Avond wilden wij een gezonde salade maken. Ook lekker makkelijk als je geen keuken hebt. In de supermarkt blijkt er genoeg keuze aan groentes, echter tot onze schrik blijken de prijzen enorm. Een maaltijdsalade gaat echt in de papieren lopen. Maar wat blijkt, een hele kip, kant en klaar, is veel goedkoper. Lang leven het fastfood. We geven toch maar toe aan een avondje fastfood.

De korte tijd in Amerika heeft mij toch vaak doen denken aan de de documentaire film Super Size Me. Amerika blijft voor mij na dit bezoek toch het land van Hamburgers en Cola. Natuurlijk is er lekker en gezond eten te krijgen als je wat meer kan uitgeven. De Amerikanen die wij hebben ontmoet vertelde ook dat het inderdaad een probleem is, dat gezonder eten duur is en ongezond eten erg goedkoop. Een beetje Nederlans beleid in de States zou waarschijnlijk tot voedsel nivilatie leiden. Door simpel het invoeren van de vettax waarmee het gezonde eten goedkoper wordt gemaakt.

Vrijdag 8 juni zijn we van Kissimmee naar Miami Beach vertrokken. We hebben voor de rit ruim de tijd genomen om op tijd bij het verhuurbedrijf in Miami Beach te arriveren. Niet wetende wat we onderweg nog tegen zouden komen. De eerste twee uur rijden we voortvarend door, over de uitgestrekte wegen, één keer rechtsaf, verder alleen maar rechtdoor. Nog een korte stop voor een kop koffie bij de Mac en weer verder.

Niet veel later wordt de lucht voor ons donker of moeten we zeggen zwart. Het lijkt wel nacht te worden. De wolken lijken meer op de weg te liggen dan dat ze in de lucht hangen. Even later barst het los. Binnen no time staat er meer dan 10 cm water op de snelweg. Onze ruitenwissers krijgen nauwelijks het water verwerkt. Hoelang zou dit zo doorgaan. We rijden rustig door (met 30km/h), een andere keus is er niet. Ook de Amerikanen om ons heen kiezen voor dezelfde strategie. Langzaam trekt het slechte weer weg en kunnen we onze weg weer normaal vervolgen. Zou je haast denken dat dit alles is.

Net aangekomen in de buurt van Miami Beach, zoekende na een tankstation om onze auto vol te gieten met bezine, betrekt het wederom. We staan goed en wel bij de pomp en daar wordt het volgende zwembad over ons heen gegoten. De prullenbakken van het tankstation komen voorbij zeilen. Gelukkig waaien ze niet tegen onze auto. We wachten een kwartiertje in de auto voordat Niek zich naar buiten waagt om te tanken. Ook deze keer klaart het weer op en we vervolgen we onze weg. Onderweg merken we pas hoeveel water op de straat ligt.

We rijden rustig door naar het eind van onze bestemming, Miami Beach. Slechts een kwartiertje te laat parkeert Susan veilig onze Hyundai Elantra bij ons verhuurbedrijf.

Als we even later de auto uitladen begint het weer te spatten. Het zal nu het geen versassing zijn waar dit spatten tot leidt, juist wederom een grote hoeveelheid water van boven. Deze keer lijkt het niet op te houden. Na een uur wachten besluiten we de schoenen voor slippers in te ruilen, de regenhoes om de rugzak te trekken en de regencape aan te trekken. We stappen dapper naar buiten. Het regent nog steeds flink, maar het is slechts drie blokken naar het hostel. Snel merken we dat waden door 20 tot 30 cm water niet zo snel gaat. Op sommige plaatsen zou een bordje ‘pas op, het golft’ niet misplaatst zijn. Als twee verzopen katten bereiken we een minuut of twintig later het hostel. Een beetje nat onder de regenkleding, de bagage droog en een ervaring rijker chekcen we in voor onze laatste nacht in Florida.

De volgende dag schijnt de zon als of het nooit anders is geweest. We maken nog een wandeling langs het strand en Ocean Drive. Ocean Drive is de straat om te zien en gezien te worden. Niet ons ding maar wel leuk om even over heen te wandelen. ‘s Middags pakken we onze tassen om op het vliegtuig te stappen naar Costa Rica. Benieuwd wat we daar gaan meemaken. We hebben een paar heerlijke dagen in Florida gehad. Ondanks de paar spatters voelde het als een korte vakantie. Voor ons gevoel gaat het nu pas echt beginnen.

Afgelopen maandag zijn we in Miami geland, waar we direct een auto hebben gehuurd om een korte roadtrip door Florida te maken.

De eerste stop was Fort Lauderdale. Niet dat er veel te doen is, maar na zo’n lange vlucht wil je ook geen grote afstand meer gaan rijden. In Fort Lauderdale hebben we een nachtje geslapen en een duik genomen in de Atlantic. Nog allemaal na te lezen in onze vorige blog post.

De volgende ochtend zijn we vroeg op gestaan om richting Kissimmee te vertrekken. Kissimmee moet de komende dagen onze uitvals basis worden voor het bezoeken van een paar pretparken. We kiezen die ochtend ervoor om de route via de Everglades te maken. Susan stuurt ons zonder problemen via lange en soms eindeloze wegen naar Kissimme. Nog even een stop gemaakt in een hospital om een goedkoop ticket voor Disney te kopen. Helaas waren we 5 minuten te laat, de giftshop was net gesloten. Door bij een hospital een ticket te kopen sponsor je een soort Ronald McDonalds en krijg je korting op je ticket. Helaas niet gelukt.

De volgende dag staat het eerste park op het programma, Disney’s Magic Kingdom. Budget als we reizen gaan we nog op zoek naar een goedkoop ticket. We kopen bij een last minute kantoortje twee tickets die al gebruikt zijn, maar nog geldig (multiple day ticket). Scheelt weer de nodige $$$. Dit soort tickets blijkt bij de poort een gok. Susan komt binnen, maar Niek wordt geweigerd. Fijne dag Susan! Dan toch maar een duur ticket voor Niek. De rest van de dag zwerven we door de wereld van Goofy’s, Mickey’s, Donald’s, ontelbare kinderwagens en corpulente Amerikanen. In de middag pakken de wolken samen boven Disney World en genieten we van de extra dimmensie van showers en thunderstorms. Moe maar voldaan en met doorweekte schoenen verlaten we het park in de avond.

Dag twee in Kissimmee begint weer met onze budget hobby, cheap ticket. De ticket office geeft ons nog even het geld van het ongeldige Disney kaartje terug. We kopen op de gok twee tickets voor De Universal parken. Universal Island of Adventure is meer Niek’s park. Rollercoasters, 3D attracties etc. Met wat gehannes bij de ingang komen we deze keer gewoon binnen. Al snel hebben we de eerste rollercoasters ontdekt en na 3 van deze attracties in korte tijd zijn we toch wat duizelig. Iets rustiger aan doen dus… We vermaken ons prima in Jurassic Park en in The Wizarding world of Harry Potter. Helaas is de hemel weer lek en is de regencape noodzakelijk. Diverse attracties hier garanderen een nat pak, dus dat beetje extra regenwater mag de pret niet drukken. Begin van de avond verlaten we, weer met doorweekte schoenen, het park.

Na 2 dagen pretparken hebben we we wat tips voor de heren Efteling, Sixflags en vrienden:

• Fast pass: Deze haal je bij de ingang van een populaire attractie met je toegangskaart, vervolgens krijg je een kaartje met de tijd erop dat je terug kunt komen om in de attractie te gaan. Je loopt dan zo langs de normale rij naar binnen.
• Single row: Vindt je het niet zo erg om niet naast elkaar te zitten, dan pak je deze rij. Hiermee worden de gaatjes opgevuld en scheelt dit een hoop wachttijd.
• Lockers: Het standaard probleem wanneer je in een achtbaan, of een ander attractie gaat waar je van links naar rechts wordt gesmeten of onderste boven hangt. Universal heeft hier een prima oplossing voor. Elke attractie waar een tas niet mee kan tijdens de rit, heeft lockes met je vingerafdruk als sleutel. Raak je de sleutel dus ook niet kwijt.
• RAA : “Rij Als Attractie” Iedereen kent het wel, wachten voor een attractie duurt lang en je ziet alleen maar prullenbakken. In deze parken gaat dat toch iets anders. Door de rij lopen is een ervaring opzich. De ene keer loop je dwars door een oerwoud en lijkt het alsof je op expeditie bent, de andere keer speel je een computerspelletje en kom je wachttijd tekort.
• Thema: Last but not least. De parken zijn verdeelt in themagebieden en volledig aangekleedt in dit thema. Van de huisjes tot de beplanting en van het personeel tot het eten en drinken. Echt alles.

Nu vraag je je af, is alles beter hier in de V.S. Nee hoor, het uitzwaaien door het personeel bij een attractie als het karretje vertrekt is niet echt nodig.

Vanochtend vroeg zijn we door Jan en Ria (ouders Susan) naar Schiphol gebracht. Op Schiphol afscheid genomen (niet de eerste keer de afgelopen dagen), inchecken en door de douane. De afgelopen weken waren erg druk, dus even een korte terugblik op de afgelopen tijd.

De laatste weken hebben helemaal in het teken gestaan van onze reis. Alweer drie weken geleden hebben we een erg geslaagd feestje op de blokhut gegeven. Iedereen nog bedankt voor de gezelligheid. Ook Frank nog bedankt voor de apperatuur en natuurlijk Scouting St. Franciscus voor de mooie lokatie. Na het feestje zijn we op ons gemak begonnen met de laatste voorbeidingen. Zoals het huis leeg en schoonmaken voor onderhuur. De auto verkopen. Spulletjes bij elkaar zoeken die mee moeten op reis. En zo kunnen we nog wel even doorgaan. Gelukkig was er ook nog wat tijd voor gezellige etentjes met familie en vrienden. Natuurlijk was de laatste week veel drukker dan verwacht, maar alles is gelukt.

Misschien wel het lastigste deze week was, wat neem je nu mee. Of beter gezegd, wat laat je thuis… Veel mensen heben ons dit de afgelopen maanden ook al gevraagd. Wij zeiden altijd dat de tas niet vol mag zitten. En na diverse keren de tas in-, uit- en weer inpakken, is dat gelukt.

Hoe pak je zo’n tas nu in? Nou je begint gewoon met alle spullen die je denkt mee te willen nemen en probeert deze in je tas te krijgen. Vervolgens ontdek je dat het echt niet past. Dus dan moeten er dingen uit. Een t-shirt minder, een broek minder etc. Maar toen paste het nog niet naar ons zin.

Na nog wat puzzelen en research op verschillende blogs van reizigers, lijkt een slaapzak niet echt nodig, dus hebben we die er ook uit gelaten. Voila het past en de tas zit niet bom vol!

Gisteren (zondag 3 juni) was het dan zover. Alles gepakt en klaar om Eindhoven te verlaten. Samen met Remco en Valerie hebben we de overdracht van ons huis geregeld en zijn we met een volle auto weggereden richting onze ouders. Toch wel een gek gevoel om je huis zo leeg achter te laten.

De eerste stop was Wijchen. Hier hebben we nog wat extra spullen opgeslagen. Iets later die middag zijn Marieke, Johan, Sarah en Bram nog langs geweest. Samen hebben we een gezellig middag gehad. Aan het einde van de middag hebben we van hen afscheid genomen en richting Nijmegen vertrokken. In Nijmegen hebben we lekker en gezellig met Jan en Ria gegeten. Tom en Melina zijn nog even langs geweest om gedag te zeggen, erg leuk! Na een kort nachtje zijn we vertrokken naar Schiphol om aan ons avontuur te beginnen.

Op Schiphol verliep alles zoals het gaat wanneer je gaat vliegen. Wachten bij de bagage drop-off, wachten voor de security check, wachten bij de gate. Om 7.20u vertrekt, netjes optijd, onze vlucht naar London. We zitten in het vliegtuig met Tim Knol en Chris Zegers. Aangekomen in London moeten we naar een andere terminal voor onze vlucht naar Miami. Tijdens deze transfer raken we in gesprek met Chris Zegers, hij heeft 3 Op reis gepresenteerd en heeft nog wat nuttige tips voor onze reis straks door Costa Rica, Peru en Argentinie. Vanaf London zijn we naar Miami gevlogen. Maar na een paar keer moeten vertellen waarom we naar Amerika komen, waarom we een rugzak hebben enzovoort mochten we het land in. In Miami hebben we voor een paar dagen een auto gehuurd om een paar pretparken te bezoeken. Onze eerste stop is nu Fort Lauderdale om weer op adem te komen. Hier aangekomen hebben we een duik genomen in the Atlantic. Morgen (5 juni) gaan we op weg naar Kissimmee, misschien via de Everglades.

Tot zover ons berichtje uit Amerika. We gaan genieten van onze dagen in The Sunshine State.